Prasa

/.../ Ostateczny werdykt (Jury IV Konkursu Sztuki Wokalnej) okazał się jednak wydarzeniem bez precedensu i, to w jak najbardziej pozytywnym znaczeniu tego słowa - zelektryzował większą część publiczności i obserwatorów, zwrócił uwagę na szereg istotnych problemów - i, to jest jego dodatkowe, nader ważne znaczenie.

Zwycięzcą tego rocznego konkursu został Piotr Łykowski - konratenor (!), student Akademii Muzycznej we Wrocławiu (uczeń Eugeniusza Sąsiadka)

/.../ zwycięzca konkursu, Piotr Łykowski zaprezentował spore już umiejętności techniczne i nawet pewną brawurę wykonawczą, szczególnie w repertuarze barokowym i współczesnym - co jest niezwykle obiecujące na przyszłość. Zaprezentował również pełną skalę swego ładnego w brzmieniu I nośnego rejestru falsetowego. Musiał niestety - z przyczyn regulaminowych - wykonywać zupełnie nieodpowiedni dla swego głosu repertuar (np. pieśń Schuberta, arię Nadira z "Poławiaczy pereł"). Jednakże istotny problem dostosowania regulaminu konkursu również do specyfiki głosu kontratenorowego, jego estetyki i repertuaru - według zapewnień H. Łazarskiej złożonych podczas konferencji prasowej - zostanie w przyszłości uwzględniony. Natomiast z niezrozumiałych dla mnie powodów Piotr Łykowski wykonywał w II etapie arię przeznaczoną w oryginale dla altowego głosu żeńskiego (Junona z "Semele" Handla), za którą otrzymał zresztą dodatkowe wyróżnienie, ponieważ wykonał ją znakomicie. /.../

Wiktor A.Brégy, "Ruch muzyczny", maj 1988

Powrót na górę strony

Menu

Prasa